تبریک
درگشت و گذار می شود چشمانت
مشغول شکار می شود چشمانت
دود از سر کائنات بر می خیزد
وقتی که خمار می شود چشمانت
شب عید
به خوردن دل سپردم در شب عید
خوشم ! زیرا نمردم در شب عید
شکم آمد جلو از خوردنی ها
خدا داند چه خوردم در شب عید؟!
دعای امروزی!
تنها شده ام ! بلیط کیشی بفرست
دلتنگ تو ام قروقمیشی بفرست
یا مرحمتی بکن که کارم گیر است
این نصفه شبی زغیب دیشی بفرست!
تهدید وخواهش
برگردبیا که بی تو من می میرم
عذرم بپذیر اگر چه بی تقصیرم
اما به ننه ات بگو که انشالله
در سال جدید حالشو می گیرم!
به من رای دهید
به من راي دهيد
ايها الناس ، به من راي دهيد
بندرعباس ، به من راي دهيد
به خدا زاهد و صوفي هستم
دكتراي خط كوفي هستم
دايما شوق عبادت دارم
دست من نيست ، كه عادت دارم !
نيمه شب نافله هم مي خوانم
عربي هم كمكي مي دانم !
جمعه ها در صف اول هستم
در نمازم به شما دل بستم !
لقمه را قد دهان مي خواهم
بنده راي همگان مي خواهم !
اشتهايم دو برابر شده است
در شكم، معده شناور شده است
از چپ و راست ، به من راي دهيد
بي كم و كاست ، به من راي دهيد
هر كسي نام مرا قيد كند
تن ماهي پس از اين صيد كند!
اين خليج عربي ، يعني چه ؟!
كشوري يك وجبي ، يعني چه ؟!
حرف مفت است ! همه مي دانند
گرچه تاريخ ، غلط مي خوانند
آخر ، « اسفند » كجا « مارس » شود ؟
خواب ديدم كه جهان فارس شود
من « گونو » (1) را پس از اين رام كنم
از خود تهران اقدام كنم !
اين جوان هاي به ظاهر بيمار
بگذارم همه را بر سر كار !
من فلان را به فلان خواهم داد
و فلان را به همان خواهم داد !
مصلحت نيست كه در كشور ما
دختري خوب بماند تنها !
دختر آن است كه شوهر بكند
پسران را همگي خر بكند !
من به هر زوج جوان وام دهم
در ستادم همه شب شام دهم !
شام ، آن هم نه شام معمولي
نيست ما را مرام معمولي
( وقت خوردن ، به وزن گير ، نده
مرگ اين تن ، به وزن گير ، نده !)
وزن شعرم اگر چه درهم شد
در عوض راي من فراهم شد !
سفره را مي كنم شلوغ و پلوغ
كيك و نوشابه مي دهم با دوغ !
مرغ بريان، كباب كوبيده
چيزهاي مجاز هم چيده !
شامتان مي دهم كه حال كنيد
( من مُخم ، مُخ ! ازم سوال كنيد ؟! )
بازگرديم به ابيات نخست
گفته هاي خفن و كار درست !
كه شما ساكت و من مي گفتم ...
داشتم از چه سخن مي گفتم ؟!...
ايها الناس ، به من راي دهيد
بندرعباس ، به من راي دهيد !
پي نوشت :
1ـ منظور توفان موسوم به « گونو » است كه چندي پيش بخشي از هرمزگان را درنورديد .
